พระโลกระการแปลคัมภีร์มหายานในยุคก่อนประวัติศาสตร์จีน
707-729 (ค.ศ. 164-186) พระโลกษรมเน้นการแปลคัมภีร์มหายาน ซึ่งได้กลายมาเป็นแหล่งคัมภีร์มหายานที่สำคัญในยุคแรกของจีน เช่น ครุ่งคงสมาธิสูตร (Shou Lenyant Sanmei jing 首楞嚴三昧經) ปรัชญุตินน (สมาธิ) สูตร (Banzh
ในช่วง ค.ศ. 164-186 พระโลกษรมีบทบาทสำคัญในการแปลคัมภีร์มหายาน ส่งผลให้เกิดแหล่งคัมภีร์สำคัญในยุคแรกของจีน เช่น ครุ่งคงสมาธิสูตร และปรัชญาปรามิตาสูตร พร้อมด้วยการมีส่วนร่วมของพระและนักแปลคนอื่นๆ ที่ผลั